ไดอารี่ครูฝึกสอน : Day 5

posted on 20 May 2013 19:58 by littleworm in Diary directory Fiction, Diary, Idea
 
ไดอารี่ครูฝึกสอน
Day 5 17/5/56
 
คำเตือน : ภาษาในไดอารี่ออกจะฮาร์ดคอร์ไปนิด ไม่เหมาะสำหรับคนที่มีจรรยาบรรณในความเป็นครูสูง โปรดหลีกเลี่ยง

วันนี้เป็นวันแรกที่ได้ทำหน้าที่ครูเวรประจำวัน 

กูตื่นสาย

เนื่องจากเมื่อวานเหนื่อยมาก เมื่อคืนก็เลยนอนแบบเอาตาย ตั้งนาฬิกาปลุกไว้ก็ดันไม่ได้ยินว่ามันปลุก พอมากดนาฬิกาดูปุ๊บก็เหตุการณ์เดิมเลย ดีดตัวออกจากที่นอนอย่างแรง

ปกติครูเวรประจำวันต้องไปโรงเรียนก่อนเวลา 7.15 น. แต่วันนี้เราไปถึง 7.20 น. เอาวะ ไม่สายมาก ลงชื่อเสร็จก็วิ่งแถ่ดๆๆไปที่ประตูหน้าที่มีครูเวรคนอื่นยืนรอรับเด็กนักเรียนอยู่แล้ว แฮ่กๆๆๆ ครูครับผมสาย

"สวัสดีครับครู ผมนิสิตเวรประจำวันครับ ผมต้องทำอะไรบ้างครับ"

"อ่อ เวรวันนี้ใช่มั้ยคะ หน้าที่ก็คือให้ไปยืนตามประตูต่างๆตามโรงเรียนเพื่อรับเด็กน่ะ แล้วตอนเที่ยงก็ไปคุมแถวนักเรียนตอนรับข้าวเที่ยงมากิน"

ตอนนี้ที่ประตูหน้าก็มีครูยืนโม้กันอยู่ 4-5 คนแล้วอ่ะ ไอ้เราก็คิดว่าสบายเลย กำลังจะวางสัมภาระแล้วยืนตรงนี้ แต่

"เธอไปยืนตรงประตูเล็กละกันนะ"

ชิท

ประตูเล็กคือประตูรั้วแคบๆที่อยู่ด้านข้างโรงเรียนและลึกเข้าไปในตัวอาคารนิดหน่อย ตัวประตูจะอยู่ติดกับซอยเล็กๆข้างโรงเรียน ซึ่งผู้ปกครงบางส่วนก็จะมาส่งเด็กที่ตรงนี้

ที่สำคัญคือ เป็นประตูที่เด็กพิเศษ(ออทิสติก,เรียนรู้ช้า) จะเข้าเยอะที่สุด เพราะอยู่ติดกับห้องเรียนเด็กกลุ่มนี้พอดี

มาถึงที่ประตู อืมมม กูยืนคนเดียวเลย ให้ตายเถอะ

ระหว่างนั้นผู้ปกครองก็มาส่งเด็กเรื่อยๆ บ้างก็มาทีละคน บ้างก็มาเป็นพี่น้อง
มอเตอร์ไซค์บ้าง รถเก๋งบ้าง 

คนแรก จัดมา!! 

อืมมม ร้องไห้มาแต่ไกลเลย น่าจะเป็นเด็กอนุบาล รถมอไซค์จอดปุ๊บ คุณแม่ดับรถ คุณลูกยังไม่ยอมลง เอามือจิกเบาะไว้ซะเกร็งเชียว ส่วนเรายืนสังเกตการณ์ที่ประตูระยะห่างไม่กี่เมตร

"ลงมาเด๋วนี้!!" คุณแม่เสียงโหดสัส คุณลูกสะดุ้งโหยง อูยย ครูยังสะดุ้งเลยครับให้ตายเถอะ

"จะลงไม่ลง ห๊ะ!!" พร้อมกับจับแขนเด็กกระชาก เด็กร้องหนักกว่าเดิมอีก

อูยยย คุณแม่ครับ เด็กร้องเพราะไหล่แกหลุดหรือเปล่านั่น

"อย่ามาทำเป็นดื้อ เร็วๆ กูจะไปเปิดร้านแล้วเนี่ย ลงมาาา!!!" คุณแม่ใส่ผ้ากันเปื้อนอยู่ น่าจะเปิดร้านข้าวแน่นอนเลย

เด็กยังร้องไห้อยู่ แต่คลายมือจากเบาะแล้ว จากนั้นก็ไถลลงจากเบาะช้าๆ แม่คอยช่วยพยุง แล้วก็เดินมาทางเรา

จะไหว้กูมั้ยน้ออ

"เอ้า เดินผ่านคุณครูทำยังไง ไหว้เซ่!!!"

"แงงงงงง" ร้องลั่นเลย แต่ก็ยกมือไหว้ อูยย ครูซาบซึ้งมากเลยครับเด็กน้อย ไอ้เราก็ยกมือไหว้ตอบแล้วก็ยิ้มแหยๆให้ผู้ปกครองไป

รายต่อมา

เอี๊ยยยยยดดดดดด เสียงล้อลากพื้นถนนมาแต่ไกลเลย ฟ้ากกก เด็กปลิวออกจากรถแล้วมั้งน่ะ ที่สำคัญคือ ซ้อนกันมาสี่คน มีเด็กนักเรียนสาม คุณพ่อขับมาอีกหนึ่ง

เด็กลงจากรถมาแบบหน้าง่วงมาก แต่อีกคนหน้าตาตื่นตระหนกราวกับว่าคุณพ่อเพิ่งจะพาไปซิ่งที่สนามมอเตอร์ครอสเป็นการวอร์มอัพก่อนมาเรียน

"ครูคร้าบบบบ!! สวัสดีคร้าบบบบบบ!!!"

ไหว้ครูจากอีกฟากถนนเลยเหรอลูก เฟี้ยวไปไหนน่ะ แล้วก็วิ่งข้ามถนนแบบไม่คิดชีวิต กระโดดผ่านประตูเหล็กที่เราเฝ้าอยู่ยังกะจาพนมแล้ววิ่งหายไปในโรงเรียนเลย

สงสัยรีบไปทำเวร 555

คราวนี้เป็นรถมอไซค์พ่วงข้างเว้นเฮ้ยย แหกโค้งถนนมาตั้งแต่ระยะสายตา ปาดเลนถนนเข้ามาจอดที่หน้าประตูในระยะประชิด เล่นเอาผู้ปกครองคนอื่นพาเด็กกระโดดหลบแทบไม่ทัน บนรถมีเด็กนั่งอยู่สองสามคน

ทุกคนกำลังนั่งซัดข้าวอยู่บนรถพ่วงข้าง!!

พอรถจอดปุีบ คุณพ่อก็รีบเชยร์เลยทีนี้

"เอ้าเร็วๆๆๆ รีบๆกินให้หมดถ้วย ถึงโรงเรียนแล้ว เร็วๆๆๆ พ่อจะไปทำงานแล้ว เร็วอีกๆ เร็วกว่านี้"

เด็กก็รีบจ้วงข้าวในชามเข้าปากแบบไม่คิดชีวิตเลยทีนี้ มิน่าล่ะใส่ถ้วยมากิน ถ้าใส่จานนี้คิดว่าข้าวคงหกตั้งแต่แหกโค้งแรกก่อนถึงโรงเรียนแน่นอน

ท่าทางจะกินหมดแล้ว เด็กทั้งสามคนก็รีบกระโดดลงจากรถแล้วไหว้ผู้ปกครองแล้วก็วิ่งมาทางเรา หยุดในระยะหนึ่งเมตรแล้วก็ไหว้เรา 

"ซา-หวัด-แจ๊บบๆๆๆ-ดี-งั่มๆๆๆแจ๊บๆๆๆ-ครับคุณครู" 

เอาน้ำมั้ยครับนักเรียน

แล้วก็มีบ้างที่เดินผ่านเราไปซะเฉยๆราวกับว่าประตูนี้ไม่มีใครยืนอยู่ 

แหมมม กูอยากจะตะโกนกรอกหูเด็กเหลือเกิน นักเรียนคร้าบบบบ!! ครูยืนอยู่ตรงนี้เนี่ย ไหว้เด๋วนี้!!!!!

แต่ก็แค่มองเด็กเดินผ่านไป แงๆๆ

บางคนที่เป็นเด็กพิเศษเค้าก็ไม่ไหว้ไม่เคารพคนอื่น ยกเว้นครูพี่เลี้ยงของเค้าที่เค้าจะติดซะยิ่งกว่าแม่แท้ๆ

คนต่อไป เด็กพิเศษ ดูออกจากักษณะของใบหน้าที่จะเหมือนกันหมดคือ ออทิสติก

เด็กเดินทาจากรถรับส่งนักเรียนที่จอดอยู่ใกล้ๆ ซึ่งเดินมาพร้อมกับเด็กคนอื่นๆแต่ก็เป็นคนรั้งท้ายซะงั้น เดินมาอยู่ดีๆก็หยุดกึก ก้มลงพื้น

นิ่งสนิท

เพื่อนเดินไปกันหมดแล้วนะ

หนูมองอะไรอยู่ครับ

เชี่ย!! ขี้หมา!! ขี้หมากองบะเริ่ม มาตั้งแต่เมื่อไหร่วะ 

แล้วเด็กพิเศษคนนั้นก็เดินผ่านกองขี้หมากองนั้นมา แต่แล้วก็หยุดกึกอีกรอบนึง เหลียวหลังคอแทบหักเพื่อหันไปมองขี้หมากองนั้นอีกรอบ

ราวกับไม่แน่ใจว่า เอ๊ะ!! จะใช่มั้ยน้า ยังไม่แน่ใจ ไหนดูอีกรอบซิ

แล้วเธอก็เดินไปหากองนั้นอีกที แล้วก็นั่งพิจารณา

เชี่ยแล้วไง อย่าจิ้มนะครับนักเรียน เหม็นไปทั้งวันเลยนะ แล้วกูจะเอาไงดีเนี่ย จะเข้าไปห้ามศึกจ้องตากับขี้หมาจะดีมั้ยเนี่ย ได้ข่าวว่าเด็กออทิสติกโมโหง่ายซะด้วย ถ้าไปแยกเค้าออกมาเค้าจะโกรธเราหรือเปล่าวะ

แต่เธอก็เมินซะเฉยๆ เดินเข้าประตูมาแล้วก็หายเข้าไปในโรงเรียนเลย

ฮือออ ไม่ไหว้ครูหน่อยเหรอครับ

แล้วเด็กผู้โชคร้ายอีกคนก็เดินมา กำลังลั้นลาคุยกับผู้ปกครองลั้นลาตามประสาเด็กอารมณ์ดี

แผละ..

"แงงงงงงงงง"

เอาแล้วไง

"หม่ามี้ หนูเหยียบขี้หมาอ่ะ หนูจะกลับบ้านไปเปลี่ยนรองเท้า"

"แค่ล้างก็ได้มั้งลูก เด๋วแม่ให้คุณครูพาหนูไปล้างก็ได้"

ม่ายยยยน้าาาาา!!!! ผู้ปกครองอย่าทำร้ายผมแบบนี้สิครับ

"แงงงง ไม่เอา หนูจะกลับบ้านไปเปลี่ยนรองเท้าาาา!!!"

"โอเคๆๆ เร็วๆนะ แม่ต้องรีบไปทำงาน"

แล้วก็แว๊นไปเลยยย เยี่ยม

โล่งใจเลยทีเดียวกู เฮ้ออ เกือบไปแล้ว

พอออดเช้าดัง ก็คือให้เด็กเริ่มทำความสะอาดตามเวรพื้นที่รับผิดชอบ จากนั้นก็ไปเข้าแถวหน้าเสาธง โอกาสนี้แหละ กูรีบสละตำแหน่งยามเฝ้าประตูแล้วรีบไปหน้าเสาธงแบบไม่คิดชีวิตเลย กองขี้หมาก็ไว้ตรงนั้นแหละ กูไม่ถมหรอก หึหึ

วิ่งมาเข้าแถวตรงหน้าเสาธง ซึ่งเป็นแถวของครูนิสิต ยืนเคารพธงชาติไป ฟังเด็กสวดมนต์ไป จนเค้าปล่อยแถวให้ขึ้นห้องได้

กำลังจะหยิบกระเป๋าเพื่อไปห้องพักครู

แผละ..

ไม่นะ อะไรตรงไหล่ เย็นๆ มองด้วยหางตา สีเขียวๆ

ฟ้ากกกกกก!! ดิส อิส อะ เบิร์ด ชิท!!!

ขี้นก!! กูหันขึ้นไปมอง ไอ้สาดดด มึงกำลังโก่งตูดเลย อีเชี่ยยย หลังคาจุดอื่นมีเยอะแยะทำไมมึงไม่ไป แล้วทำไมโดนกูคนเดียว ฟ้ากกกก!!

ฉิบหาย!! เด็กป.6 กำลังเดินมาทางนี้ ไม่นะๆๆ ให้เด็กเห็นร่องรอยขี้นกไม่ได้ พยายามเบี่ยงตัวหลบเต็มที่เลยกู ถ้ามันเห็นเนี่ยล้อกูไปจนจบฝึกสอนแน่นอนเลยไอ้เด็กพวกนี้

"ใครมีทิชชู่ ขอหน่อยเร็ว"

"อี๋..." นั่นไง เพื่อนครูฝึกสอนยังรังเกียจเลย 

รีบไปที่ก๊อกน้ำแล้วก็เช็ดออก เกลี้ยง เหลือคราบเขียวๆไว้นิดหน่อย

เกือบไปแล้วมั้ยกู ดีนะเด็กไม่เห็น เฮ้อออ

กำลังจะเดินขึ้นไปเรียน ก็แวะตรงที่เป็นชั้นเรียนของเด็กอนุบาล 3 ขวบ คือชั้นเตรียมอนุบาลนั่นแหละครับ ตอนนี้ถ้าใครไม่รู้นี่ คงคิดว่าข้างในเด็กคงถูกขังอยู่กับสิงโต งูเหลือม แมงป่อง ค้างคาวเป็นฝูงๆแน่นอนเลย

เด็กทุกคนร้องไห้ และร้องทุ่มสุดกำลังเสียงทั้งหมดที่มี

"แงงงงงงง ว้ากกกกกก ฮือออออ ว้ากกกกกก แงๆๆๆๆ"

นี่มันนรกของเด็กชัดๆ

มีเด็กคนนึงมาเกาะหน้าต่างกระจกที่ปิดไว้ แหกปากร้องไปด้วย แล้วพยายามมองผมที่กำลังจะเดินผ่าน

อึก แทงเข้ากลางใจเลย

กูต้องช่วยเด็กคนนี้ออกมาจากวงจรการค้ามนุษย์ให้ได้!!!

ไม่ใช่ละ 555

ก็เดินไปที่หน้าต่างอีกบานที่เปิดไว้ มองๆเข้าไป เด็กทุกคนแมร่งมาออกันอยู่ตรงหน้าต่างกับประตูทางออกหมดเลยเว้ย ไม่ต่างจากฝูงซอมบี้น้อยๆเลย

มีครูพี่เลี้ยงคนนึงยืนอยู่ท่ามกลางเด็กเป็นสิบๆคน เด็กก็แหกปากลั่น ครูก็ได้แต่ไล่ปลอบทีละคน เห็นแล้วเหนื่อยแทน

"ว่างๆก็เข้ามาได้นะจ๊ะ" ครูเค้าเอ่ยกับผม

"ไม่ดีกว่าครับ แหะๆๆ"

แล้วเด็กคนนึงก็วิ่งแหกปากเดินมาหาผมตรงหน้าต่าง จ้องหน้าผมไปด้วย

"แงๆๆๆๆๆๆ" น้ำตาเด็กไหลพรากกกๆๆๆๆ

"เป็นอะไรครับ" ผมถาม

ไม่ตอบ ยังคงแหกปากต่อไป แต่เดินเข้ามาหาผมอีก คราวนี้ยกมือสองข้างขึ้นมาราวกับจะให้ผมอุ้มอ่ะ แล้วก็กระโดดเหยงๆ จะให้ผมอุ้มให้ได้

ตีความได้ว่า ช่วยหนูด้วยยย พาหนูออกไปจากที่นี่ที หนูจะกลับบ้าน แงๆๆๆ

ก็อยากจะช่วยอยู่นะ

แต่คงไม่ได้จริงๆครับเด็กน้อย

ครูก็จะร้องไห้แทนหนูแล้วเนี่ย สงสารจัง แงๆๆ



#ครูหนอน

Comment

Comment:

Tweet

แหม่ะ นึกถึงสมัยนู้นของตัวเองเลยครับ 
sad smile  Hot! Hot! Hot! Hot! Hot!

#7 By Mint Movie on 2013-05-23 00:12

โรงเรียนนี้ผู้ปกครองสุดยอดจริง ๆ 5555
Hot! Hot! Hot!

#6 By Around Me on 2013-05-22 16:42

Hot! Hot! Hot! Hot! Hot!

#5 By aaax on 2013-05-22 15:27

ขำตอนผู้ปกครองบอกว่า ให้ครูพาไปล้างขี้
( Hot! Hot! )

#4 By Nirankas on 2013-05-22 07:59

วิธีมาโรงเรียนหลากหลายเหลือเกินค่ะ สุดยอด๕๕๕
เราไปโรงเรียนสายทุกวันเลยค่ะ open-mounthed smile
เปิดเทอมมาสี่วันแล้ว
ยังไม่มีวันไหนไปทันสักวันเลย sad smile
//เก๊าะเลยยังไม่ได้เจออาจารย์เวรประตูเลย
เจอแต่อาจารย์เวรคุมตึก คอยจับเด็กสาย๕๕๕ 
เด็กเล็กๆ นี่น่ากลัวสุดๆ เลยละค่ะ
นับถือครูที่อยู่กับเด็กๆ ได้จริงๆ ;; [] ;;)b

#3 By parodyyyyy on 2013-05-21 19:33

อ่านแล้วนึกถึงตัวเองตอนเด็กๆเลยค่ะ สงสารพ่อกับครูเวรตอนนั้นขึ้นมาจับใจcry

#2 By †トリック☆スタ~† on 2013-05-21 11:36

ฉากส่งเด็กของผู้ปกครองช่างสุดยอด
นึกถึงตอนสมัยเด็ก ที่นั่งร้องไห้ไม่ยอมไปโรงเรียน  555
Hot! Hot! Hot!

#1 By EP,EDU,CU on 2013-05-21 01:54